Ik zal hard overkomen als ik dit zeg, maar ik ben er vanuit mijn hart overtuigt van: ons leven wordt op een gegeven moment in de toekomst zo gefragmenteerd dat het uiteen spat. Ik weet niet hoeveel mensen met mij deze mening delen, al zou ik wel durven zeggen dat McLuhan ja zou knikken. Iemand die me zou uitlachen zou Michiel Schwarz zijn. Hij legt in zijn nieuwe boek het nieuwe economische model 'sustainisme' uit.
Sustainisme. Het betekent een ecologisch verantwoorde, eerlijke, lokale, high-tech economie Sustainisme is een nieuw economisch model dat ontwikkeld is voor de 21e eeuw - de gefragmenteerde eeuw. Het houdt in dat bedrijven lokaal worden en zich alleen afspelen in een lokale omgeving. Ecologisch, biologisch, sociaal en moraal verantwoord dus. Er is geen autoriteit van landen of coöperaties. En dat is juist ook waar dit model vast loopt.
De mensheid is nog niet klaar om het idee van autoriteit los te laten. Het is lekker lui, voorspelbaar en gegarandeerd. Als je je werk doet binnen het systeem houdt het systeem zich vanzelf draaiend. Als de autoriteit over het systeem de touwtjes loslaat valt het uit elkaar, wat als gevolg met zich meebrengt dat mensen nog individualistischer worden.
Maar individualisme is juist niet wat we nodig hebben in een wereld waarbij smog ons langzaam en pijnlijk dood laat stikken, de meeste dieren op aarde op uitsterven staan en waarbij het zeespiegel de komende jaren onvoorstelbaar hoog gaat stijgen. Het sustainisme spreekt zichzelf dus tegen - het is bedoeld om onze economische, ecologische en sociale netwerken te behouden voor een lange periode. Zodra de aarde onbewoonbaar word voor mensen is het niet meer mogelijk om sociale of economische netwerken te hebben.
Lokaliteit leidt tot een soort wilde westen van ontwerp en gebruik van media. In een modern wilde westen zijn de kansen op terroristische aanslagen, natuurrampen en economische onzekerheid zodanig groot dat ik een sustainistische wereld zonder twijfel als een dystopie zou kunnen bestempelen.
De kracht van mensen ligt in de mogelijkheid om te kunnen samenwerken. Met een sustainistische economie verkreukelen we deze eigenschap en gooien we het direct in de prullenbak, waarna we er zelf ook induiken. Ik vind kapitalisme de grootste vloek op de mensheid die we de vorige eeuw hebben ontvangen. Het zal waarschijnlijk tot ons einde leiden. Het tegenovergestelde idee, het sustainisme, is geen oplossing en is naar mijn mening zelfs nog gevaarlijker voor de mensheid.
De enige manier hoe wij uit onze ecologische crisis kunnen komen is door de leiders van de wereld het geld, de grondstoffen en de kennis bieden die nodig is om met elk mens op aarde het probleem aan te pakken. Tot dat gebeurt blijven we individualistisch. Geld kan niet het versterkt broeikaseffect tegen gaan. Lokale valuta al helemaal niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten