Een Liefdesverhaal over twee Productieprocessen (herkansing onderzoek)

Ik geef toe, ik ben een doemdenker. Ik geloof niet zo in de mensheid. Ja, we zijn sterk als we samen hard werken. Kijk maar naar de maanlandingen. Dat is mogelijk gemaakt door een hiërarchische organisatie waarin iedere deelnemer zijn eigen taak had. Dat was veertig jaar geleden. Nu leven we ondertussen in het jaar 2013  en onze maatschappij is getransformeerd van taakgericht en hard werkend naar individualistisch en innovatief. Deze innovativiteit is alleen mogelijk gemaakt door het triomferen van individualistisch gedrag. Jíj maakt toch je succes, waarom zou je geluk afhangen van andere mensen? Dit is een probleem omdat we door dit individualisme de grip op de wereld om ons heen verliezen. We kunnen processen zoals de oorlogen en milieuproblemen niet meer overzien en onder controle houden.

Het beste voorbeeld wat ik van dit gedrag kan geven is de Makers-beweging. Dit is een groep mensen die de productie van producten in eigen handen nemen en hun werk in het openbaar uitvoeren. Ze houden hun projecten open zodat andere Makers kunnen voortborduren op hun concepten. De Makers kunnen hun werk uitvoeren omdat informatie niet meer afhankelijk is van plaats of tijd. Alle mensen met een internetverbinding kunnen ‘mixen en matchen’. Gereedschap en machines zoals 3D-printers, Arduino-chips en Laser Cutters maken het mogelijk om snel prototypes te maken of een product eenmalig in productie te nemen. Dit is goed voor ons individuele welzijn en creativiteit, maar hoe ondersteund dit gedrag de wereld om ons heen? De wereld wordt heel snel een schroothoop als we alleen maar onze eigen behoeften gaan vervullen. Grote bedrijven kunnen toch veel efficiënter grondstoffen verwerken tot eindproducten?

Specialisatie

Ja. En dat is nou juist het punt van multinationale corporaties. Ze produceren producten die de hele wereld in grote getallen nodig heeft. Van broodtrommels tot iPhones, van auto’s tot papier. Deze producten zijn het meest efficiënt te produceren volgens verfijnde industriële processen. Zoals ik al eerder zei is de maatschappij in de laatste veertig jaar individualistischer geworden. Hierdoor is er een grote behoefte naar producten die persoonlijk zijn: producten die gepersonaliseerd, niche en exclusief zijn. Mensen houden er van om dingen te hebben die bij hún past en die een ander niet heeft. Chris Anderson, de meest bekende Maker, noemt het ontstaan van vraag naar niche producten ‘The Long Tail of Things’. En de Makers-beweging vervult deze behoefte.

‘Maken’ is niet zo heel erg efficiënt. Het gebruik van Makers-gereedschap en machines zoals 3D-printers en Laser Cutters is namelijk alleen betaalbaar en praktisch als er kleinschalig mee geproduceerd word. Zoals Chris Anderson in zijn boek ‘Makers’ beschrijft is het veel goedkoper om één mal te maken en duizend bad-eendjes te gieten dan er duizend te 3D-printen. Makers gebruiken hun gereedschap en kennis voornamelijk dus om prototypes te ontwikkelen en kleinschalig te produceren. En voor niche producten is er bijna altijd alleen maar een beperkte vraag waarvoor er dus maar een kleine hoeveelheid geproduceerd hoeft te worden.

De multinationale bedrijven en de niche start-ups ondersteunen elkaar dus eigenlijk: De multinationals zorgen voor techniek en materiaal dat ge-remixed kan worden, en de start-ups zorgen voor innovatie en marktonderzoek. Makers kunnen soms namelijk met producten komen waarin de grote bedrijven geïnteresseerd kunnen raken. Laten we de Arduino als voorbeeld nemen. De Arduino is een gratis en open bouwplan voor een elektronische chip die op een kinderlijke manier het mogelijk maakt voor creatievelingen om snel met elektronica aan de slag te kunnen. Ze worden wel massageproduceerd door grotere bedrijven omdat er veel vraag naar is. Deze bedrijven verdienen weer geld aan het bouwen en verschepen van deze chips, terwijl de Makers weer prototypes kunnen ontwikkelen zodat grotere bedrijven weer met nieuwe producten komen. Zo is het cirkeltje dus rond!

Mix and Match

Zoals eerder genoemd doen de Makers niets meer dan remixen: ze nemen bestaande technologie en producten die ze in een andere context plaatsen. Dit betekent dus ook dat deze mensen recyclen. Vaak worden de vorige versies van de prototypes uit elkaar gehaald zodat ze een nieuwe versie kunnen bouwen. Vroeger moesten grote bedrijven er maanden over doen om kleinschalig prototypes te produceren. Nu kan iedereen die toegang heeft tot een Fabrication Lab (een openbare ruimte waar Makers-gereedschap en machines staan) in één weekend een prototype in elkaar schroeven.

En daar houdt het nog niet op. De populairste en beste 3D-printer die nu op de markt verkrijgbaar is, de MakerBot2, gebruikt biologisch afbreekbaar plastic als bouwmateriaal. Dit betekent dat afval van deze machine zichzelf afbreekt op de vuilnisbelt! Daarnaast is de Arduino-chip multi-purpose en multi-use. Dat betekent dat de chip niet voor één doeleinde is ontworpen: de chip kan alles: van motors aandraaien tot output geven voor displays. Daar bovenop is het altijd mogelijk om alles weer als LEGO uit elkaar te halen en de chip voor een compleet ander doeleinde te gebruiken. Hierdoor worden deze chips nooit weggegooid.

Niet alleen Arduino-chips worden gebruikt als elektronica voor deze prototypes. Vaak wordt ook technologie gebruikt uit kapotte of verouderde smartphones, desktop-computers en dergelijke elektronische producten. De Makers moeten natuurlijk met zo een klein mogelijk budget hun ideeën waarmaken. Makers zijn dus niet zo ecologisch onbewust als ik eerst dacht. In tegendeel; ze zorgen er voor dat verworpen producten een nieuw leven krijgen.

Globe of villages

Makers zijn nu nog exclusief bezig met niche producten. Er ontstaat echter ook een vraag naar authentieke lokale producten. Mensen geven namelijk tegenwoordig veel bewuster geld uit. Niemand trapt meer echt in de verkooppraatjes en smoesjes die de multinationals uit hun mouw schudden. We weten allemaal dat grote bedrijven alleen maar uit zijn op het geld. We zien dit geld veel liever terug in de portemonnees van de bakkerij om de hoek of de gepassioneerde elektricien die zijn garage gebruikt al werkplaats. De maatschappij komt er achter dat we ons zelf verliezen in het geloof van geld en dat welzijn en geluk vaker meer waardevol is.

Als je bij zo een type bedrijf werkt weet je hoe dat voelt. Als ambachtslied kom je er achter hoeveel tijd en energie er zit in een product. Je maakt het zelf en dat straalt er van af. Er is niets beter dan het gevoel dat je iets voor elkaar krijgt. Vaak hebben mensen het gevoel dat hun eigen product de wereld  gaat verbeteren. De klanten die je producten kopen zullen bij je blijven omdat je hun wereld verbetert. Als ambachtslieden die mindset al hebben zullen ze zeker opletten of ze wel milieubewust bezig zijn.

Marshall McLuhan (de wereldbekende mediasocioloog) en ik zaten er dus naast. Er ontstaat geen Global Village waarin iedereen zich bevind in één maatschappij met één cultuur. Nee, er zal een wereld ontstaan waarin kleine gemeenschappen semi-onafhankelijk worden. Deze gemeenschappen zullen met elkaar in verbinding staan door het internet, zodat de grotere problemen collectief opgelost kunnen worden – zowel de distributie van iPhones als het oplossen van milieuproblemen. De toekomst ziet er dus eigenlijk wel prachtig en hoopvol uit. Zelfs ik als doemdenker kan de utopie van de Globe of Villages niet afkeuren!

Bronnen:

Makers: The New Industrial Revolution. Geschreven door Chris Anderson, 2012.
Interview dat door David Lang aan Chris Anderson is afgenomen op 6 maart 2013.http://www.youtube.com/watch?v=vPp9-pCMO4M

Makerbot Replicator 2 3D-printer website, oktober 2013.http://store.makerbot.com/replicator2.html

Makerbot guide over 3D printen. Oktober 2013.http://www.makerbot.com/support/guides/pla/

Artikel door Sam Gustin over de invloed van de Makers-beweging op de Amerikaanse economie. 1 Oktober 2012. http://business.time.com/2012/10/01/how-the-maker-movement-plans-to-transform-the-u-s-economy/

(Don't?) Judge a book by its cover

"To break a mental model is hard than splitting an atom" -Albert Einstein

De wereld die wij als 'echt' ervaren is eigenlijk een spiegel van wat ons brein verteld hoe de wereld in elkaar zit. Er gebeuren heel veel dingen die wij als mensen niet met het blote oog kunnen waarnemen (Carl Sagan, ik wijs naar jouw wijze woorden). Dat neemt niet weg dat ze er niet zijn. Omdat wij als mensen 'gebouwd' zijn om te jagen en overleven nemen wij alleen de gebeurtenissen waar die essentieel zijn daarvoor. Hierdoor moeten wij als mensen aannames maken. Helaas is de individualistische maatschappij van de 21e eeuw verhinderd door deze aannames.

Intuïtie

Alle mensen hebben vooroordelen. De meeste mensen zeggen: "Nee joh, je moet eerst wachten met oordelen voordat je iemand kent!". Dit is meestal dan een trucje om aardiger te lijken. Elk mens heeft vooroordelen. Dit is ook de reden dat alle mensen discriminerend zijn. Diep van binnen zien wij altijd de schokkende tv-beelden van 9/11 voor ons als wij een moslim zien. Je kunt wel zeggen dat je dit niet ziet, maar let eens op je lichaamstaal als je in zo een situatie komt. Het lichaam spreekt meer dan woorden.

Toch betekent dit niet dat mensen over het algemeen slecht zijn. Nee, wij bedenken allemaal trucjes om deze slechte eigenschap te onderdrukken. Zo maken we online profielen aan met alter-ego's en voeren we actie tegen racisme door de politie. Helaas kunnen we het niet helemaal onderdrukken. Want we liegen.

Er zijn zoveel acties tegen discriminatie, en we hebben zeker progressie geboekt sinds het koloniale tijdperk. We hebben echter nu een punt bereikt waarin wij niet meer tegen ons innerlijk kunnen liegen. Er zal altijd discriminatie bestaan. Ja, dat is slecht, maar mensen hebben wel meer kwalen die wij nooit zullen oplossen. Zo blijven mensen emoties hebben die rationeel denken in de weg zitten. We kunnen nog altijd door allerlei enge ziektes sterven. We zijn niet in staat om op lange termijn te denken. We zijn individualistisch.

Wetenschap

Ik doe nu alsof vooroordelen slecht is. Ik ben eigenlijk van mening dat het een zegen is. Het is niet voor niets. Als wij merken dat iemand in onze omgeving hinder veroorzaakt is het goed dat wij dit tijdig weten. Dan kunnen we dat gebruiken om afstand te nemen van die persoon. Ook kunnen we met vooroordelen wetenschap uitvoeren. Wetenschap is namelijk de leer van het kijken naar dingen die gebeurt zijn om de toekomst te voorspellen. We kunnen alleen maar voorspellen als wij vooroordelen hebben. En negen van de tien keer zijn onze vooroordelen correct. Anders zouden we er niet in geloven. Dit betekent niet dat aannames de wetenschap moet overheersen. Maar we moeten pas de aanname gebruiken als er genoeg bewijs voor is. Want niets is zeker.

Als mensen zijn we zeer goed om onze fouten als hulpmiddelen om te schakelen. Laten we onze eigenschap van vooroordelen kanaliseren naar wat écht uitmaakt: wetenschap en lange-termijn denken. Want met wetenschap zullen wij misschien ooit discriminatie de wereld uit helpen - wetenschap heeft namelijk al religie verbannen in het westen. Laten we zorgen dat we ooit allemaal rationeel worden. Voor nu moeten we zorgen dat we onze discriminatie toch ietwat onderdrukken.

Be Yourself (and fail.)

Één van de meest karakteristieke eigenschappen van de 21e-eeuwse maatschappij is dat we onze kinderen leren dat ze speciaal zijn. Nee, niet alle kinderen zijn speciaal. Precies die van jou is speciaal. Waarom? 'Dat is goed voor hun zelfvertrouwen'. We blijven ook tegen ze roepen dat 'ze zichzelf moeten zijn'. Maar wat houdt dat in? Het houdt in dat het kind individualistisch word. Ja. Individualisme. Dé reden dat de doemsdagklok bijna op twaalf uur staat.

Bedrijfsstrategie

Dan heb je altijd mensen die hun opvoeding doorvoeren naar de visie van hun bedrijf. Ik zal de beste man niet bij zijn naam noemen om ongemak te voorkomen. Ik zal hem voor nu dan Jan noemen. Jan heeft een ontwerpbureau gestart met als visie dat de klant speciaal is. Hij vind ook dat zijn bedrijf speciaal is. Hierdoor gebeurt het soms wel eens dat klanten afgewezen worden. Hiermee hoopt hij dat zijn bedrijf een goede naam krijgt. Zijn motto? Doe je ding.

Maar Jan, zo werkt de wereld niet. Als iedereen zou doen wat hij zou willen zou de wereld niet meer zijn zoals hij is. We worden al steeds individualistischer en de houding doorzetten in je bedrijf zal je niet helpen centjes te verdienen. Het is natuurlijk veel makkelijker om je niet aan de boekjes te houden, al die rare en gekke regels zorgen toch niet voor succes? Of wel. Ik bedoel, waarom zouden de boekjes en regels er zijn als het niet zou werken. Ik zeg niet dat we conservatief moeten zijn, maar een maatschappij vordert als de maatschappij er aan toe is, niet als een 'mad doctor' een gefaald experiment uitvoert.

Aura

Maar wat verkoopt Jan? Websites die de visie, of de 'big picture' van het product naar voren brengen. Ik vind dat hij dat erg goed doet. Ik ben het met hem eens dat elk product een aura of ziel heeft. Dit moet je ook zeker laten merken in het merkbeeld, website en content. Maar om je klant te forceren een visie te nemen gaat mij te ver. Denk je Jan, dat je serieus de visie van de ondernemer kan veranderen zodat jij je website gemakkelijker kan produceren? Het is andersom - als de ondernemer geen aura aan zijn product wilt geven moet hij dat niet doen. Dat betekent dan dat jij niet de extra moeite hoeft te doen.

De meeste bedrijven kunnen wel zo een visie gebruiken. 'Innovatie' en 'ecologisch bewust' worden erg cliché en geven een mate van amateurisme weer. We kunnen niet allemaal een Steve Jobs zijn, maar we kunnen wel wat langer nadenken over de producten die we maken en consumeren. De wereld is al zielloos genoeg zoals hij nu is.

Oke, misschien Jan mag wel amateuristisch zijn, maar er zijn altijd wel gastsprekers die nóg cryptischer en krom zijn.

De Drie Zeeën

Matt Mason is een geweldige man. Op de Incubate Pirate Conference in 2010 hield hij een presentatie over zijn kijk op piraterij. In zijn verhaal vertelde hij dat copyrightwetten omgegooid moeten worden omdat piraten volgens de huidige wetten niet gestopt kunnen worden. Is piraterij tegengaan wel een goed idee? Hij vindt dat piraten voor innovatie en verbeteringen zorgen die de wereld uiteindelijk verbeteren. Goede piraten moeten beschermd worden.

Ik schrok best wel van zijn verhaal. Hij gaf aan piraterij een andere definitie dan de Hogeschool van Amsterdam aan piraterij gaf. Maar zoals veel begrippen die in het mediasociologisch veld gebruikt worden is het woord 'piraterij' niet vastgezet in steen. Voor mijn gevoel heeft elke 'piraat' zijn eigen begrip, maar is er wel één doel; het misbruiken van het systeem voor een 'greater good'.

Ik vind dat er drie vormen van piraterij zijn:

• Afnemende piraterij: Het stelen/misbruiken van goederen of modellen zonder waarde te betalen zodat de goederen voor eigen gebruik gebruikt kunnen worden.
• Aanpassende piraterij: Het 'lenen' van goederen of modellen om ze te kunnen verbeteren naar de behoeften van de piraat/piraten.
• Rebellerende piraterij: Het misbruiken van goederen of modellen om ze uit de context te halen waardoor de 'landrotten' anders gaan denken over deze goederen of modellen.

Enteren

Soms wil je gewoon dingen voor jezelf hebben. En je wilt er niet iets voor doen. Ik ken het gevoel hoor, ik heb zo vaak muziek gedownload via een youtube-downloader dat ik de tel kwijtgeraakt ben. Het is lekker makkelijk. Elke keer geld betalen is ook weer zo een gedoe. Maar mijn piraterij voegt geen waarde toe aan het product of model dat ik gebruik.

Deze vorm van piraterij is al eeuwen oud: de 16e tot de 18e eeuw was de gouden eeuw voor voor piraterij in de wereld. Tegenwoordig gebeurt piraterij niet meer op zee maar worden de goederen gestolen in de wereld van bites. Daardoor is het ook lastig voor de internationale gemeenschap om dit probleem op te lossen. Afnemende piraterij gebeurt overal en altijd.

Hacken

Matt Mason gebruikte zijn piratenradio om nieuwe muziek naar Londen te brengen. Vroeger was commerciële radio namelijk verboden omdat de Europese landen het wilde gebruiken voor propaganda. De legale radiozenders namen deze trends op in hun programma waardoor nog meer mensen de nieuwe muziek hoorde. De piratenzenders kregen hierdoor geld omdat DJ's of muziek van hun werd gekocht. Beide partijen hadden voordeel aan elkaar.

Aanpassende piraterij is een redelijk nieuwe vorm van piraterij omdat deze vorm het beste werkt in een digitale omgeving. Software en hardware zorgen er voor dat we heel erg snel en efficiënt alles kunnen aanpassen wat digitaal verwerkt is. Binnenkort stroomt dit door naar de echte wereld waardoor 3D-printers en 3D-scanners tastbare objecten aanpasbaar maken.

Slopen

Tilburgz vind kapitalisme maar niets. Daarom gebruiken ze producten van het kapitalisme om zo de aandacht van de maatschappij te trekken. Het probleem is echter dat dit vaak ironische taferelen opleveren: een reclamebord gebruiken voor je boodschap is, wel, kapitalistisch.

Er zijn altijd wel een aantal mensen in de maatschappij die niet in het systeem passen. Ze gebruiken rebellerende piraterij om zich daartegen te verzetten en om mensen aan hun kant te krijgen. Ik vind dit persoonlijk geen goede vorm van piraterij. Het brengt onnodige aandachttrekkerij met zich mee wat ook veel mensen bang maakt. Zoals ik heb genoemd in mijn Tinkbell-reflectie los je hiermee het probleem niet op.

Piraterij is zo divers dat ik het lastig vind om er een algemene mening over te vormen. Ik vind dat innovatie en vooruitgang heel erg belangrijk is, en daarom vind ik dat Matt Mason een geweldige piraat is. Hij kan uitzonderlijk goed op metaniveau denken en durft zijn mening te verkondigen terwijl hij weet dat veel mensen zijn ideeën controversieel vinden.

DAMES EN HEREN. MAG IK UW AANDACHT. DANK U WEL.

Terrier op wielen. Genoeg gezegd. Het doel van dit kunstwerk is duidelijk; mensen gebruiken huisdieren alsof ze speelgoed zijn. Het is duidelijk dat de kunstenaar tegen het bezit van huisdieren is. Het diertje is dood, rustig maar. Niks aan de hand. Gewoon choquerende kunst. Rechts ziet u het gezicht van de kunstenaar. Ja, ze zet haar handtekening op een kalender die naaktfoto's van haarzelf bevat.

Statement of aandachttrekkerij?

Tinkebell is een échte piraat. Nouja, die van het Matt Mason-ras dan. Ze weet precies met haar kunstwerken mensen te choqueren waardoor ze aandacht voor een probleem creëert. Oh ja, en een leuk extraatje voor onze grote vriendin: ze trekt gelijk ook aandacht naar zichzelf toe. Want vertel me niet dat ze dit alleen doet om huisdieren uit de Nederlandse huishoudens te halen. Het is voor haar een manier om eenzaamheid tegen te gaan. Het is echter de verkeerde manier.

Deze aandachttrekker kwam een gastcollege geven bij onze opleiding. Jammer Tinkebell, maar ik hoef niet naar je leuke verhaaltje te luisteren. Het laatste wat je deze mensen moet geven is een podium. Wat Tinkebell nodig heeft is een gekwalificeerde psycholoog die de kronkel in haar hersenen recht kan zetten.

Oh nee, ik vind op zich dat ze gewoon haar mening mag verkondigen, zelfs met haar 'kunstwerken'. Ik ben een voorstander van vrijheid van meningsuiting. En zo choquerend vind ik haar werken ook weer niet. Het is gewoon dat de aandachttrekkerij er zo vanaf spat dat ik haar niet serieus kan nemen. Niet dat ik de meeste piratenacties serieus neem.

Tinkebell heeft al haar haatmail gebundeld en uitgegeven in haar boek 'Dearest Tinkebell'. Kennelijk vind ze het prachtig.

Bidden

Kijk, piratenacties zijn net zoiets als bidden. Bidden heeft ook geen nut- er is geen enkel bewijs dat je aan de hand van bidden problemen kan oplossen. Niet dat bidden slecht is, het is een prachtig systeem om pijn te verlichten. Maar we moeten er niet op gaan rekenen om onze problemen op te lossen. Piratenacties zijn net zo. Vaak zijn de kunstenaars het niet eens met een bepaald aspect van de maatschappij en proberen ze hun frustratie te uitten door het systeem te verdraaien.

Maar dat is niet de essentie van wat piraterij moet zijn. Er is een verschil tussen aandacht creëren voor een probleem en het oplossen van een probleem. Ja, in principe ben ik het met Tinkebell eens dat we te veel huisdieren hebben in Nederland. Het is gelukkig lang niet zo erg als in Japan, waar er meer huisdieren dan kinderen rondlopen. Toch ben ik van mening dat Tinkebell frustratie op het systeem verkeerd uit: ze is het er duidelijk niet mee eens, en gebruikt dat om aandacht te krijgen. Waarschijnlijk voelt ze zich afgezonderd of alleen waardoor de aandacht mooi meegenomen is.

Tinkebell heeft haar 10 minutes of fame achter de rug. Al waren het er voor haar iets meer dan 10. En ze waren niet erg glorieus.

Adbusting

Zoals jullie misschien al hebben kunnen merken in mijn blog ben ik geen voorstander van het kapitalistisch systeem. Daarom vind ik adbusting de gaafste manier van piraterij: het is illegaal, maar de daders komen er vaak zonder kleerscheuren mee weg. Daarentegen ziet de hele stad de reclames, en het valt natuurlijk op omdat die ene reclame nét iets anders is dan de ander. Het zet mensen aan het denken.

Tilburgs tuig!

Dus ik besloot om 'adbusting' te googelen. Het grappige is dat ik bijna alleen maar Duitse resultaten kreeg. De oorsprong van adbusting ligt ook in Duitsland. Ik denk dat dat komt door een afkeer tegen propaganda van de bevolking. Het Duitse volk heeft een verkeerde nasmaak aan propaganda overgehouden die ze liever niet op nieuw willen proeven.

Dat wil niet zeggen dat ons kikkerlandje geen adbusting kent. De bekendste stad voor adbusters binnen Nederland is Tilburg. Vorig jaar heerste er een storm van (volgens de politieke partij TROTS op Nederland) 'vandalisme'. Ironisch, want ik en de adbusters zijn er van overtuigt dat de publieke ruimte word misbruikt door reclamebureaus.

Tilburgs tuig?

Meesterlijk, als je het aan mij vraagt. Maar wie zit er achter? Omdat het illegaal is weet niemand het precies, maar de piratengroep Tilburgz heeft de werken geclaimd. Tilburgz is een relatief onbekende groep van anti-kapitalisten die zichzelf laten horen door vandalisme toe te passen. Ze zijn geen significante politieke partij; Ik denk ook niet dat zij zichzelf in de politiek zouden willen zien.

Naar mijn mening zijn Tilburgz op het front van piraterij helden. Het is een van de weinige vormen van piraterij die ik goedkeur. Ik zal in een later bericht hier op terugkomen. Als het aan mij ligt mogen er meer mensen deze vorm van piraterij aannemen en reclames onder kladden met hun eigen politieke boodschappen. De boodschap is dan zelfs irrelevant. Zolang het natuurlijk niet ten koste gaat van het milieu.

Van dystopie naar utopie (onderzoek)

De Amerikaanse veiligheidsdienst is nieuwe drones aan het 3D printen. De Chinese burger jast met zijn CNC-machine door de resinblokken heen. Een overvloed van plastic beland op de horizontale polen van de aarde. Materiaalwinning voor mobiele telefoons heeft er voor gezorgd dat de grondstoffen van devices schaars zijn geworden. Wat nog meer? Burgeroorlogen die worden gestreden over wie de oliereservaten beheerd zijn in volle gang. Oh ja, en de ijsberen zijn gestikt in de lucht van verbrand foam. De hel is losgebarsten.

Ja, dat was mijn hypothese voor een dystopie die de Makers-revolutie zou veroorzaken. Een wereld waarin iedereen nog veel individualistischer word waardoor er geen autoriteit meer is die in de gaten houdt of de milieuwetten worden nageleefd. Iedereen zou zijn producten thuis kunnen printen alsof het niets kostte. Maar is dit waar? Het is toch zo dat de 3D printer alles kan maken wat je maar kan bedenken?

Plastic

Chris Anderson is een van de pioniers van de Makers-beweging. In zijn boek Makers: The New Industrial Revolution verteld hij dat het internet en open-source een explosie van creativiteit heeft veroorzaakt waardoor Maker-technologieën zoals CNC- en laser-cutters naar de desktop worden verplaatst. Deze machines zijn zeer geavanceerd en kunnen steeds  preciezer printen. Neem bijvoorbeeld de nieuwe Makerbot Replicator 2. De printer bouwt in layers van 100 Microns. Oh, eh, en ja: de printers zijn te koop voor een startprijs van 2199,00 Amerikaanse dollar.

Tja, 3D printers en laser cutters mogen zich wel naar de desktop verplaatsen, maar het blijven de desktops van ontwerpers en geeks. Nu nog dan, want 3D printers worden met de maand goedkoper. De Makerbot 2 gebruikt een plasticsoort genaamd PLA. Wat maak het zo speciaal? Het is biologisch afbreekbaar. Afval wat van je model dus overblijft is dus gewoon afbreekbaar in de natuur. En omdat de technologie van de printers steeds beter word zal de technologie van het materiaal ook steeds beter worden.

De ontwerper in elke burger

3D printers worden dus nu nog door ontwerpers gebruikt. Chris schrijft in zijn boek dat de Makers-revolutie voornamelijk zich plaatsvind in ‘The Long Tail’. The Long Tail of Things is er een nieuwe nichemarkt ontstaan  door het internet; plaats niet meer relevant is voor ontwerp, ontwikkeling en productie. Open source-initiatieven maken het nog makkelijker om deze nicheproducten op de markt te presenteren. De gebruikers kunnen zelf aanpassingen doen in het product dat zij aanschaffen! Daarnaast kan de ontwerper zijn product gemakkelijk prototypen met zijn nieuwe gereedschap en mislukkelingen te voorkomen.

Omdat het nicheproducten zijn zal de productie van deze producten beperkt blijven. Volgens Chris blijft het veel goedkoper en gemakkelijker om badeendjes te gieten dan te printen. De fabriek van de 20^e eeuw zou nog wel blijven bestaan, albeit in een nieuwe vorm. Door de Makers-revolutie ontstaan er nieuwe robots die het werk van mensen overnemen in de fabriek. Mensen krijgen opeens tijd om zelf weer dingen te ontwikkelen in plaats van ze te produceren! Dit zorgt er voor dat er nieuwe creatieve banen ontstaan, wat de technologische vooruitgang van de mensheid versnelt. En dus ook de technologische vooruitgang van milieubewuste producten en machines.

Irrelevant

Nou blijft de hypothese van mij staan. Maar is deze hypothese wel relevant? De fabrication labs en workshops zullen de fabrieken dus nooit vervangen. Het zorgt juist voor nieuwe mogelijkheden binnen de banenmarkt ontstaan en dat mensen weer lekker dingen gaan maken. We zijn nu zo gewend om maar te consumeren dat we niet meer de waarde zien in alledaagse producten. We vergeten dat elk product ontworpen en gemaakt is. Als mensen zelf weer gaan maken zal deze waarde terugkomen, waardoor mensen voorzichtiger met spullen om zullen gaan. Mijn hypothese moet verworpen en herschreven worden. De wereld na de makers-revolutie transformeert van een dystopie in een utopie.

De Amerikaanse veiligheidsdienst heeft geen invloed meer over de wil van de burgers. Ze maken hun eigen realiteit. De Chinese burger is even rijk als de westerse en kan de CAD-modellen van een open-source project printen op zijn CNC-machine. Plastic dat overblijft van het proptypen word gerecycled of biologisch afgebroken. De chipsets van oude devices worden gehacked en gerecycled door burgers. Wat nog meer? Een globe of villages over de hele wereld zorgt er voor dat mensen door democratie samen kunnen ontwerpen. Oh ja, en de ijsberen worden verzorgt door een open-source project van dierenliefhebbers die een reservaat voor de dieren hebben opgezet. Mensen zijn weer producten gaan maken en waarderen. De ziel van het Ding is terug. De utopie is aangebroken.

Bronnen:

Makers: The New Industrial Revolution. Geschreven door Chris Anderson, 2012.

Interview dat door David Lang aan Chris Anderson is afgenomen op 6 maart 2013. http://www.youtube.com/watch?v=vPp9-pCMO4M

Makerbot Replicator 2 3D-printer website, oktober 2013. http://store.makerbot.com/replicator2.html

Makerbot guide over 3D printen. Oktober 2013.http://www.makerbot.com/support/guides/pla/

Artikel door Sam Gustin over de invloed van de Makers-beweging op de Amerikaanse economie. 1 Oktober 2012. http://business.time.com/2012/10/01/how-the-maker-movement-plans-to-transform-the-u-s-economy/