Be Yourself (and fail.)

Één van de meest karakteristieke eigenschappen van de 21e-eeuwse maatschappij is dat we onze kinderen leren dat ze speciaal zijn. Nee, niet alle kinderen zijn speciaal. Precies die van jou is speciaal. Waarom? 'Dat is goed voor hun zelfvertrouwen'. We blijven ook tegen ze roepen dat 'ze zichzelf moeten zijn'. Maar wat houdt dat in? Het houdt in dat het kind individualistisch word. Ja. Individualisme. Dé reden dat de doemsdagklok bijna op twaalf uur staat.

Bedrijfsstrategie

Dan heb je altijd mensen die hun opvoeding doorvoeren naar de visie van hun bedrijf. Ik zal de beste man niet bij zijn naam noemen om ongemak te voorkomen. Ik zal hem voor nu dan Jan noemen. Jan heeft een ontwerpbureau gestart met als visie dat de klant speciaal is. Hij vind ook dat zijn bedrijf speciaal is. Hierdoor gebeurt het soms wel eens dat klanten afgewezen worden. Hiermee hoopt hij dat zijn bedrijf een goede naam krijgt. Zijn motto? Doe je ding.

Maar Jan, zo werkt de wereld niet. Als iedereen zou doen wat hij zou willen zou de wereld niet meer zijn zoals hij is. We worden al steeds individualistischer en de houding doorzetten in je bedrijf zal je niet helpen centjes te verdienen. Het is natuurlijk veel makkelijker om je niet aan de boekjes te houden, al die rare en gekke regels zorgen toch niet voor succes? Of wel. Ik bedoel, waarom zouden de boekjes en regels er zijn als het niet zou werken. Ik zeg niet dat we conservatief moeten zijn, maar een maatschappij vordert als de maatschappij er aan toe is, niet als een 'mad doctor' een gefaald experiment uitvoert.

Aura

Maar wat verkoopt Jan? Websites die de visie, of de 'big picture' van het product naar voren brengen. Ik vind dat hij dat erg goed doet. Ik ben het met hem eens dat elk product een aura of ziel heeft. Dit moet je ook zeker laten merken in het merkbeeld, website en content. Maar om je klant te forceren een visie te nemen gaat mij te ver. Denk je Jan, dat je serieus de visie van de ondernemer kan veranderen zodat jij je website gemakkelijker kan produceren? Het is andersom - als de ondernemer geen aura aan zijn product wilt geven moet hij dat niet doen. Dat betekent dan dat jij niet de extra moeite hoeft te doen.

De meeste bedrijven kunnen wel zo een visie gebruiken. 'Innovatie' en 'ecologisch bewust' worden erg cliché en geven een mate van amateurisme weer. We kunnen niet allemaal een Steve Jobs zijn, maar we kunnen wel wat langer nadenken over de producten die we maken en consumeren. De wereld is al zielloos genoeg zoals hij nu is.

Oke, misschien Jan mag wel amateuristisch zijn, maar er zijn altijd wel gastsprekers die nóg cryptischer en krom zijn.

De Drie Zeeën

Matt Mason is een geweldige man. Op de Incubate Pirate Conference in 2010 hield hij een presentatie over zijn kijk op piraterij. In zijn verhaal vertelde hij dat copyrightwetten omgegooid moeten worden omdat piraten volgens de huidige wetten niet gestopt kunnen worden. Is piraterij tegengaan wel een goed idee? Hij vindt dat piraten voor innovatie en verbeteringen zorgen die de wereld uiteindelijk verbeteren. Goede piraten moeten beschermd worden.

Ik schrok best wel van zijn verhaal. Hij gaf aan piraterij een andere definitie dan de Hogeschool van Amsterdam aan piraterij gaf. Maar zoals veel begrippen die in het mediasociologisch veld gebruikt worden is het woord 'piraterij' niet vastgezet in steen. Voor mijn gevoel heeft elke 'piraat' zijn eigen begrip, maar is er wel één doel; het misbruiken van het systeem voor een 'greater good'.

Ik vind dat er drie vormen van piraterij zijn:

• Afnemende piraterij: Het stelen/misbruiken van goederen of modellen zonder waarde te betalen zodat de goederen voor eigen gebruik gebruikt kunnen worden.
• Aanpassende piraterij: Het 'lenen' van goederen of modellen om ze te kunnen verbeteren naar de behoeften van de piraat/piraten.
• Rebellerende piraterij: Het misbruiken van goederen of modellen om ze uit de context te halen waardoor de 'landrotten' anders gaan denken over deze goederen of modellen.

Enteren

Soms wil je gewoon dingen voor jezelf hebben. En je wilt er niet iets voor doen. Ik ken het gevoel hoor, ik heb zo vaak muziek gedownload via een youtube-downloader dat ik de tel kwijtgeraakt ben. Het is lekker makkelijk. Elke keer geld betalen is ook weer zo een gedoe. Maar mijn piraterij voegt geen waarde toe aan het product of model dat ik gebruik.

Deze vorm van piraterij is al eeuwen oud: de 16e tot de 18e eeuw was de gouden eeuw voor voor piraterij in de wereld. Tegenwoordig gebeurt piraterij niet meer op zee maar worden de goederen gestolen in de wereld van bites. Daardoor is het ook lastig voor de internationale gemeenschap om dit probleem op te lossen. Afnemende piraterij gebeurt overal en altijd.

Hacken

Matt Mason gebruikte zijn piratenradio om nieuwe muziek naar Londen te brengen. Vroeger was commerciële radio namelijk verboden omdat de Europese landen het wilde gebruiken voor propaganda. De legale radiozenders namen deze trends op in hun programma waardoor nog meer mensen de nieuwe muziek hoorde. De piratenzenders kregen hierdoor geld omdat DJ's of muziek van hun werd gekocht. Beide partijen hadden voordeel aan elkaar.

Aanpassende piraterij is een redelijk nieuwe vorm van piraterij omdat deze vorm het beste werkt in een digitale omgeving. Software en hardware zorgen er voor dat we heel erg snel en efficiënt alles kunnen aanpassen wat digitaal verwerkt is. Binnenkort stroomt dit door naar de echte wereld waardoor 3D-printers en 3D-scanners tastbare objecten aanpasbaar maken.

Slopen

Tilburgz vind kapitalisme maar niets. Daarom gebruiken ze producten van het kapitalisme om zo de aandacht van de maatschappij te trekken. Het probleem is echter dat dit vaak ironische taferelen opleveren: een reclamebord gebruiken voor je boodschap is, wel, kapitalistisch.

Er zijn altijd wel een aantal mensen in de maatschappij die niet in het systeem passen. Ze gebruiken rebellerende piraterij om zich daartegen te verzetten en om mensen aan hun kant te krijgen. Ik vind dit persoonlijk geen goede vorm van piraterij. Het brengt onnodige aandachttrekkerij met zich mee wat ook veel mensen bang maakt. Zoals ik heb genoemd in mijn Tinkbell-reflectie los je hiermee het probleem niet op.

Piraterij is zo divers dat ik het lastig vind om er een algemene mening over te vormen. Ik vind dat innovatie en vooruitgang heel erg belangrijk is, en daarom vind ik dat Matt Mason een geweldige piraat is. Hij kan uitzonderlijk goed op metaniveau denken en durft zijn mening te verkondigen terwijl hij weet dat veel mensen zijn ideeën controversieel vinden.

DAMES EN HEREN. MAG IK UW AANDACHT. DANK U WEL.

Terrier op wielen. Genoeg gezegd. Het doel van dit kunstwerk is duidelijk; mensen gebruiken huisdieren alsof ze speelgoed zijn. Het is duidelijk dat de kunstenaar tegen het bezit van huisdieren is. Het diertje is dood, rustig maar. Niks aan de hand. Gewoon choquerende kunst. Rechts ziet u het gezicht van de kunstenaar. Ja, ze zet haar handtekening op een kalender die naaktfoto's van haarzelf bevat.

Statement of aandachttrekkerij?

Tinkebell is een échte piraat. Nouja, die van het Matt Mason-ras dan. Ze weet precies met haar kunstwerken mensen te choqueren waardoor ze aandacht voor een probleem creëert. Oh ja, en een leuk extraatje voor onze grote vriendin: ze trekt gelijk ook aandacht naar zichzelf toe. Want vertel me niet dat ze dit alleen doet om huisdieren uit de Nederlandse huishoudens te halen. Het is voor haar een manier om eenzaamheid tegen te gaan. Het is echter de verkeerde manier.

Deze aandachttrekker kwam een gastcollege geven bij onze opleiding. Jammer Tinkebell, maar ik hoef niet naar je leuke verhaaltje te luisteren. Het laatste wat je deze mensen moet geven is een podium. Wat Tinkebell nodig heeft is een gekwalificeerde psycholoog die de kronkel in haar hersenen recht kan zetten.

Oh nee, ik vind op zich dat ze gewoon haar mening mag verkondigen, zelfs met haar 'kunstwerken'. Ik ben een voorstander van vrijheid van meningsuiting. En zo choquerend vind ik haar werken ook weer niet. Het is gewoon dat de aandachttrekkerij er zo vanaf spat dat ik haar niet serieus kan nemen. Niet dat ik de meeste piratenacties serieus neem.

Tinkebell heeft al haar haatmail gebundeld en uitgegeven in haar boek 'Dearest Tinkebell'. Kennelijk vind ze het prachtig.

Bidden

Kijk, piratenacties zijn net zoiets als bidden. Bidden heeft ook geen nut- er is geen enkel bewijs dat je aan de hand van bidden problemen kan oplossen. Niet dat bidden slecht is, het is een prachtig systeem om pijn te verlichten. Maar we moeten er niet op gaan rekenen om onze problemen op te lossen. Piratenacties zijn net zo. Vaak zijn de kunstenaars het niet eens met een bepaald aspect van de maatschappij en proberen ze hun frustratie te uitten door het systeem te verdraaien.

Maar dat is niet de essentie van wat piraterij moet zijn. Er is een verschil tussen aandacht creëren voor een probleem en het oplossen van een probleem. Ja, in principe ben ik het met Tinkebell eens dat we te veel huisdieren hebben in Nederland. Het is gelukkig lang niet zo erg als in Japan, waar er meer huisdieren dan kinderen rondlopen. Toch ben ik van mening dat Tinkebell frustratie op het systeem verkeerd uit: ze is het er duidelijk niet mee eens, en gebruikt dat om aandacht te krijgen. Waarschijnlijk voelt ze zich afgezonderd of alleen waardoor de aandacht mooi meegenomen is.

Tinkebell heeft haar 10 minutes of fame achter de rug. Al waren het er voor haar iets meer dan 10. En ze waren niet erg glorieus.

Adbusting

Zoals jullie misschien al hebben kunnen merken in mijn blog ben ik geen voorstander van het kapitalistisch systeem. Daarom vind ik adbusting de gaafste manier van piraterij: het is illegaal, maar de daders komen er vaak zonder kleerscheuren mee weg. Daarentegen ziet de hele stad de reclames, en het valt natuurlijk op omdat die ene reclame nét iets anders is dan de ander. Het zet mensen aan het denken.

Tilburgs tuig!

Dus ik besloot om 'adbusting' te googelen. Het grappige is dat ik bijna alleen maar Duitse resultaten kreeg. De oorsprong van adbusting ligt ook in Duitsland. Ik denk dat dat komt door een afkeer tegen propaganda van de bevolking. Het Duitse volk heeft een verkeerde nasmaak aan propaganda overgehouden die ze liever niet op nieuw willen proeven.

Dat wil niet zeggen dat ons kikkerlandje geen adbusting kent. De bekendste stad voor adbusters binnen Nederland is Tilburg. Vorig jaar heerste er een storm van (volgens de politieke partij TROTS op Nederland) 'vandalisme'. Ironisch, want ik en de adbusters zijn er van overtuigt dat de publieke ruimte word misbruikt door reclamebureaus.

Tilburgs tuig?

Meesterlijk, als je het aan mij vraagt. Maar wie zit er achter? Omdat het illegaal is weet niemand het precies, maar de piratengroep Tilburgz heeft de werken geclaimd. Tilburgz is een relatief onbekende groep van anti-kapitalisten die zichzelf laten horen door vandalisme toe te passen. Ze zijn geen significante politieke partij; Ik denk ook niet dat zij zichzelf in de politiek zouden willen zien.

Naar mijn mening zijn Tilburgz op het front van piraterij helden. Het is een van de weinige vormen van piraterij die ik goedkeur. Ik zal in een later bericht hier op terugkomen. Als het aan mij ligt mogen er meer mensen deze vorm van piraterij aannemen en reclames onder kladden met hun eigen politieke boodschappen. De boodschap is dan zelfs irrelevant. Zolang het natuurlijk niet ten koste gaat van het milieu.

Van dystopie naar utopie (onderzoek)

De Amerikaanse veiligheidsdienst is nieuwe drones aan het 3D printen. De Chinese burger jast met zijn CNC-machine door de resinblokken heen. Een overvloed van plastic beland op de horizontale polen van de aarde. Materiaalwinning voor mobiele telefoons heeft er voor gezorgd dat de grondstoffen van devices schaars zijn geworden. Wat nog meer? Burgeroorlogen die worden gestreden over wie de oliereservaten beheerd zijn in volle gang. Oh ja, en de ijsberen zijn gestikt in de lucht van verbrand foam. De hel is losgebarsten.

Ja, dat was mijn hypothese voor een dystopie die de Makers-revolutie zou veroorzaken. Een wereld waarin iedereen nog veel individualistischer word waardoor er geen autoriteit meer is die in de gaten houdt of de milieuwetten worden nageleefd. Iedereen zou zijn producten thuis kunnen printen alsof het niets kostte. Maar is dit waar? Het is toch zo dat de 3D printer alles kan maken wat je maar kan bedenken?

Plastic

Chris Anderson is een van de pioniers van de Makers-beweging. In zijn boek Makers: The New Industrial Revolution verteld hij dat het internet en open-source een explosie van creativiteit heeft veroorzaakt waardoor Maker-technologieën zoals CNC- en laser-cutters naar de desktop worden verplaatst. Deze machines zijn zeer geavanceerd en kunnen steeds  preciezer printen. Neem bijvoorbeeld de nieuwe Makerbot Replicator 2. De printer bouwt in layers van 100 Microns. Oh, eh, en ja: de printers zijn te koop voor een startprijs van 2199,00 Amerikaanse dollar.

Tja, 3D printers en laser cutters mogen zich wel naar de desktop verplaatsen, maar het blijven de desktops van ontwerpers en geeks. Nu nog dan, want 3D printers worden met de maand goedkoper. De Makerbot 2 gebruikt een plasticsoort genaamd PLA. Wat maak het zo speciaal? Het is biologisch afbreekbaar. Afval wat van je model dus overblijft is dus gewoon afbreekbaar in de natuur. En omdat de technologie van de printers steeds beter word zal de technologie van het materiaal ook steeds beter worden.

De ontwerper in elke burger

3D printers worden dus nu nog door ontwerpers gebruikt. Chris schrijft in zijn boek dat de Makers-revolutie voornamelijk zich plaatsvind in ‘The Long Tail’. The Long Tail of Things is er een nieuwe nichemarkt ontstaan  door het internet; plaats niet meer relevant is voor ontwerp, ontwikkeling en productie. Open source-initiatieven maken het nog makkelijker om deze nicheproducten op de markt te presenteren. De gebruikers kunnen zelf aanpassingen doen in het product dat zij aanschaffen! Daarnaast kan de ontwerper zijn product gemakkelijk prototypen met zijn nieuwe gereedschap en mislukkelingen te voorkomen.

Omdat het nicheproducten zijn zal de productie van deze producten beperkt blijven. Volgens Chris blijft het veel goedkoper en gemakkelijker om badeendjes te gieten dan te printen. De fabriek van de 20^e eeuw zou nog wel blijven bestaan, albeit in een nieuwe vorm. Door de Makers-revolutie ontstaan er nieuwe robots die het werk van mensen overnemen in de fabriek. Mensen krijgen opeens tijd om zelf weer dingen te ontwikkelen in plaats van ze te produceren! Dit zorgt er voor dat er nieuwe creatieve banen ontstaan, wat de technologische vooruitgang van de mensheid versnelt. En dus ook de technologische vooruitgang van milieubewuste producten en machines.

Irrelevant

Nou blijft de hypothese van mij staan. Maar is deze hypothese wel relevant? De fabrication labs en workshops zullen de fabrieken dus nooit vervangen. Het zorgt juist voor nieuwe mogelijkheden binnen de banenmarkt ontstaan en dat mensen weer lekker dingen gaan maken. We zijn nu zo gewend om maar te consumeren dat we niet meer de waarde zien in alledaagse producten. We vergeten dat elk product ontworpen en gemaakt is. Als mensen zelf weer gaan maken zal deze waarde terugkomen, waardoor mensen voorzichtiger met spullen om zullen gaan. Mijn hypothese moet verworpen en herschreven worden. De wereld na de makers-revolutie transformeert van een dystopie in een utopie.

De Amerikaanse veiligheidsdienst heeft geen invloed meer over de wil van de burgers. Ze maken hun eigen realiteit. De Chinese burger is even rijk als de westerse en kan de CAD-modellen van een open-source project printen op zijn CNC-machine. Plastic dat overblijft van het proptypen word gerecycled of biologisch afgebroken. De chipsets van oude devices worden gehacked en gerecycled door burgers. Wat nog meer? Een globe of villages over de hele wereld zorgt er voor dat mensen door democratie samen kunnen ontwerpen. Oh ja, en de ijsberen worden verzorgt door een open-source project van dierenliefhebbers die een reservaat voor de dieren hebben opgezet. Mensen zijn weer producten gaan maken en waarderen. De ziel van het Ding is terug. De utopie is aangebroken.

Bronnen:

Makers: The New Industrial Revolution. Geschreven door Chris Anderson, 2012.

Interview dat door David Lang aan Chris Anderson is afgenomen op 6 maart 2013. http://www.youtube.com/watch?v=vPp9-pCMO4M

Makerbot Replicator 2 3D-printer website, oktober 2013. http://store.makerbot.com/replicator2.html

Makerbot guide over 3D printen. Oktober 2013.http://www.makerbot.com/support/guides/pla/

Artikel door Sam Gustin over de invloed van de Makers-beweging op de Amerikaanse economie. 1 Oktober 2012. http://business.time.com/2012/10/01/how-the-maker-movement-plans-to-transform-the-u-s-economy/

Utopie van een creatieveling

Voor de jaren ’90 generatie is de wereld magisch. We kunnen op elk moment de meest sprekende kleuren en vormen op een beeldscherm tonen, het is mogelijk om alle informatie op aarde te vinden en we hoeven ons geen zorgen te maken of we onze benen breken of niet. Maar er zijn nog wel limitaties. Het is alleen nog maar gedeeltelijk mogelijk om bits in atomen om te zetten. De eerste babystapjes worden genomen om dit mogelijk te maken – 3D printers, laser cutters en CNC machines kunnen van 3D(CAD)-modellen prototypes Maken. Die technologische otnwikkeling is niet meer te stoppen; er zijn steeds meer mogelijkheden om creaties te maken, delen en aan te passen. De Makers-revolutie is in volle gang.

Dat is de rode draad die Chris Anderson in zijn boek Makers: The New Industrial Revolution aanneemt. In het eerste deel van zijn boek praat hij over de geschiedenis van het digitaal Maken. In het tweede deel stelt hij een hypothese op voor de toekomst van fabricage. Redelijk ambitieus, als je het aan mij vraagt. Over het algemeen is het boek redelijk consistent en aantrekkelijk geschreven, al komt Chris wel vaak terug op dezelfde punten waardoor vooral het eerste deel erg uitgerekt voelt. Het boek heeft mij wel geïnspireerd om zelf te gaan Maken. De mogelijkheden zijn bijna eindeloos. Ja, bijna.

Lang leve de Revolutie

Wat is Maken? Maken is het openbaar fabriceren van fysieke goederen. Vaak wordt met Maken het internet, 3D printers, duurzaamheid en elektronische hardware geassocieerd. Dit is in principe heel logisch. Volgens Chris is het internet dé uitvinding geweest die de Makers-revolutie gestart heeft. Omdat op het internet alles te delen is en plaats irrelevant wordt is het mogelijk om mensen aan je project te laten meehelpen die aan de andere kant van de wereld zijn. Hij gelooft dus ook heilig in open-source.

Vroeger was er dus wel een barrière van plaats. Manchester was de stad die de industriële revolutie leidde. In die tijd ontstond er in Engeland een razendsnelle ontwikkeling van patent-wetten die het mogelijk maakte om ‘uitvinder’ te worden. In Manchester zelf waren er de voordelen dat het langs rivieren lag,  dat er in de buurt veel kolenmijnen waren, dat de stad verbonden was met een treinennetwerk en dat de grond in Manchester goedkoop was. De eerste fabrieken waren textielfabrieken – ze werden aangedreven door de Spinning Jenny, een weversmachine die het werk van velen liet vervangen door machinekracht.

Het probleem was echter dat de productiemogelijkheden van Manchester effectiever waren dan het distributiesysteem van Engeland. Ook moesten de fabrieksmedewerkers en uitvinders uit de buurt komen omdat de transportmogelijkheden erg beperkt waren. Tegenwoordig vallen allebei die factoren weg – het distributienetwerk van de 21 eeuw kan in enkele dagen goederen uit China op je deurmat laten leggen. Ook is plaats niet meer relevant omdat een Skype-gesprek zo gepiept is. Zelfs taalbarrières vallen weg door vertalingssoftware en de algemene acceptatie van de Engelse taal.

The Long tail of Things

Omdat het internet ons daarvan bevrijd is er ook een explosie van creativiteit – een uitvinding kan elk moment door iedereen op het internet gezet en aangepast worden. Je hoeft niet meer je uitvinding aan een producent of fabriek te verkopen als je geld wilt verdienen. Je kunt gewoon de onderdelen bestellen vanuit China en alles zelf regelen.

Het feit dat het zo makkelijk is om producten te Maken, produceren en bestellen betekent dat er een verschuiving van massaproductie naar nicheproductie ontstaat – dit noemt Chris Anderson the Long Tail of Things (de lange staart van Dingen). Dit verwijst naar de grafiek die bij deze ontwikkeling hoort; er komen steeds meer producten die niche zijn maar wel verkocht worden. Door de Makers-revolutie en het internet komen er steeds meer nicheproducten die een nieuwe markt creëren. De Makers-beweging speelt hier op in – de meeste Makers-producten zijn nicheproducten.

Het is gemakkelijker om kleine aantallen van producten te produceren dan ooit. De ontwikkeling van desktop-Makers-producten zorgt er voor dat iedereen in de toekomst thuis zijn producten kan prototypen, Maken of bestellen. Deze machines worden zelf ook beïnvloed door de Makers-beweging: de beste en goedkoopste zijn open source, wat inhoud dat iedereen ze kan aanpassen. Het boek is in 2012 geschreven, en nu al achterhaald: ondertussen is er een nieuwe generatie van 3D printers die nog goedkoper en efficiënter is dan de vorige.

De toekomst van Maken

Vervangen deze machines de fabriek van de 20^e eeuw? Nee. Het is nog steeds efficiënter om via plastic-gieten massa te produceren in plaats van alle producten te printen. Maar voor de producten die vallen binnen de Long Tail of Things is het de ultieme oplossing. Dit is ook een van de punten die Chris maakt in zijn boek: de Makers-beweging zorgt er niet voor dat fabrieken achterhaald worden; ze worden wel aangepast. De factor arbeidskosten word steeds significanter omdat de lonen zelfs in China steeds hoger worden en omdat robots het werk van fabriekswerkers overnemen.

Verdwijnen er dus banen? Nee. Er is alleen een verschuiving in de rol die mensen binnen productie uitvoeren: het is aan mensen om te ontwerpen en testen. En door het internet word dit gemakkelijker dan ooit. Iedereen kan een entrepreneur zijn als hij bezit over een laptop met internetverbinding en een bankrekening. Dit is een goede ontwikkeling omdat mensen steeds meer tijd krijgen voor creativiteit, wat de technologische vooruitgang van de mensheid versnelt.

Chris inspireert me om zelf te gaan Maken, en op een een of andere manier doe ik dat al – ik vind het leuk om creatief te zijn en mijn ideeën digitaal te prototypen. Maar ik ben nog geen entrepreneur. Dat zal ik ook waarschijnlijk nooit worden. Dat is niet erg, want ik kan bijdragen aan projecten van anderen. Ik ben zo snel geïnspireerd, en Chris heeft precies mijn gevoelige snaar geraakt: ik heb de kracht en het doorzettingsvermogen om iets supervets te gaan Maken. Zelfs als het gaat falen heb ik een bijdrage geleverd aan het web van creativiteit wat nu in de lucht hangt.

Noot: Het woord Maken is onvertaald omdat er geen goede vertaling voor het Engelse woord is die de essentie van het woord pakt. Het woord is met een hoofdletter geschreven om verwarring te voorkomen.

Yarr

http://cristgaming.com/pirate.swf

Alle hens aan dek! Ik ben kapitein Zonderbaard! Welkom op mijn schip, Matt Mason de 2e. Nee, ze is niet vernoemd naar Major Matt Mason, de bekende astronaut van Mattel. Wel is ze benoemd naar de schrijver van The Pirate's Dilemma. Deze piraat was niet op zoek naar goudstukken of een fles rum, maar naar naar de breekpunten van de maatschappij. Wat zeg je, landrot? Is dat geen piraat? Wedden van wel! Luister maar naar mijn verhaal, en dan kijken we wel wie het dek mag schrobben!

Van musket naar machinegeweer

Landrotten zeggen dat piraterij zo oud is als dat er een maatschappij bestaat. Dit is niet helemaal waar. Piraterij kwam niet op tijdens de 17e, maar tijdens de 19e eeuw. Hoezo toen? De industriële revolutie zorgde er voor dat mensen zelf gingen denken. Dit gebeurde omdat mensen niet meer afhankelijk waren van een landheer maar gewoon zelf in de stad konden werken. Ook konden de burgers zelf massageproduceerde boeken lezen waardoor iedereen slimmer werd.

Er veranderde enorm veel in die tijd. Een goed voorbeeld is de manier hoe oorlog werd uitgevochten: Voordat er machinegeweren en tanks waren vochten legers op een afgesproken veldje als risk-mannetjes het uit: iedereen stond netjes in een rij en wachtte op zijn beurt om te schieten. Ook was het triomfantelijk: de muziek en kleuren op het slagveld maakte er haast een spelletje van.

Door de opkomst van nieuw oorlogstuig werd oorlog 'onmenselijker'; de eerste oorlog waarin dit zichtbaar werd was tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Er werd voor het eerst gebruik gemaakt van stoommachines, nieuwe angstaanjagende kogels en krachtigere kanonnen. Door de oude tactieken en nieuwe wapens vielen er immens veel slachtoffers. Oorlog werd verschrikkelijk en ironisch - mensen wisten niet wat ze met deze verschrikkingen aanmoesten.

Conflict

Door al die veranderingen kwam er een soort onrust en spanning in de lucht - het leek er op alsof er allemaal dingen gingen gebeuren die de maatschappij zou laten instorten. Het leek er even op dat dit tijdens de Eerste Wereldoorlog zou gebeuren, maar het tegendeel was waar. Voor, tijdens en na de oorlog werden daarom enorm veel manifesten geschreven. 

De futuristen wilde alle standaarden verbreken en nieuwe dingen proberen. Ze stelde technologie in een hoog vaandel. De stijl wilde ongeveer het zelfde. De beweging dada sprak deze waarden uit in de vorm van kunst: ze gooide alle ideeën over kunst in de prullenbak om zo iets nieuws en revolutionairs te maken. Er kwam een beweging die zogenaamde 'onzinkunst' voorstelde.

Tijdens de jaren '50 veranderde alles. Het kapitalisme nam de maatschappij in haar grip en gaf een soort nep-vrijheid: producten zouden je es moeten bevredigen zodat je niet tegen de maatschappij in zou gaan. Natuurlijk waren in deze tijd er ook piraten. Ze bestonden voornamelijk uit jongeren die besloten het leven te gebruiken als een pretpark. Maar de consumptiecultuur bracht een nieuw element in kunst: esthetiek.

Occupy Wallmart

De maatschappij leek wel in tweeën gesplitst: aan één kant de avant-gardisten die verandering wilde, aan de andere kant stonden de situationisten. De situationisten probeerde van elk moment het beste te maken, en de consumptiemaatschappij te omarmen. 

Tijdens de jaren '90 sloegen de avant-gardisten terug. Ze proberen via een aantal technieken te protesteren en hun ideeën over te brengen. De meest populaire vorm was adbusten: hierbij werden reclames en iconen zo gebruikt dat ze vaak precies het tegenovergestelde betekende. Dit is een vorm van bewuste illegale piraterij.

Er zijn ook andere vormen van piraterij: bij onbewuste illegale piraterij wordt de piraterij uitgevoerd door group-think en blijkt het achteraf illegaal te zijn. Een goed voorbeeld is de piraterij van mediabestanden en games via peer-to-peer networking. Vaak wordt ook gekozen voor een bewuste legale piraterij-actie: het is soms toch handig om de regels te aanvaarden. Gandhi wist namelijk toch ook zonder geweld Indië onafhankelijk te maken?

Maar let op voor de nep-piraten. Jack Sparrow kan de pot op met zijn vreemde dreadlocks. Ik, kapitein Zonderbaard, ben en blijf een échte internetpiraat die nooit twijfelt over het downloaden van films, games en muziek. Ja, Matt Mason de 2e heeft ook anker gelegd bij the Pirate Bay, al is die alleen nog maar te bereiken via een geheime doorgang die door de grotten van de Amerikaanse proxy's leidt. Had ik geen gelijk, landrot? Je hebt de weddenschap verloren, dus je mag nu mooi mijn dek schrobben!