Een Liefdesverhaal over twee Productieprocessen (herkansing onderzoek)

Ik geef toe, ik ben een doemdenker. Ik geloof niet zo in de mensheid. Ja, we zijn sterk als we samen hard werken. Kijk maar naar de maanlandingen. Dat is mogelijk gemaakt door een hiërarchische organisatie waarin iedere deelnemer zijn eigen taak had. Dat was veertig jaar geleden. Nu leven we ondertussen in het jaar 2013  en onze maatschappij is getransformeerd van taakgericht en hard werkend naar individualistisch en innovatief. Deze innovativiteit is alleen mogelijk gemaakt door het triomferen van individualistisch gedrag. Jíj maakt toch je succes, waarom zou je geluk afhangen van andere mensen? Dit is een probleem omdat we door dit individualisme de grip op de wereld om ons heen verliezen. We kunnen processen zoals de oorlogen en milieuproblemen niet meer overzien en onder controle houden.

Het beste voorbeeld wat ik van dit gedrag kan geven is de Makers-beweging. Dit is een groep mensen die de productie van producten in eigen handen nemen en hun werk in het openbaar uitvoeren. Ze houden hun projecten open zodat andere Makers kunnen voortborduren op hun concepten. De Makers kunnen hun werk uitvoeren omdat informatie niet meer afhankelijk is van plaats of tijd. Alle mensen met een internetverbinding kunnen ‘mixen en matchen’. Gereedschap en machines zoals 3D-printers, Arduino-chips en Laser Cutters maken het mogelijk om snel prototypes te maken of een product eenmalig in productie te nemen. Dit is goed voor ons individuele welzijn en creativiteit, maar hoe ondersteund dit gedrag de wereld om ons heen? De wereld wordt heel snel een schroothoop als we alleen maar onze eigen behoeften gaan vervullen. Grote bedrijven kunnen toch veel efficiënter grondstoffen verwerken tot eindproducten?

Specialisatie

Ja. En dat is nou juist het punt van multinationale corporaties. Ze produceren producten die de hele wereld in grote getallen nodig heeft. Van broodtrommels tot iPhones, van auto’s tot papier. Deze producten zijn het meest efficiënt te produceren volgens verfijnde industriële processen. Zoals ik al eerder zei is de maatschappij in de laatste veertig jaar individualistischer geworden. Hierdoor is er een grote behoefte naar producten die persoonlijk zijn: producten die gepersonaliseerd, niche en exclusief zijn. Mensen houden er van om dingen te hebben die bij hún past en die een ander niet heeft. Chris Anderson, de meest bekende Maker, noemt het ontstaan van vraag naar niche producten ‘The Long Tail of Things’. En de Makers-beweging vervult deze behoefte.

‘Maken’ is niet zo heel erg efficiënt. Het gebruik van Makers-gereedschap en machines zoals 3D-printers en Laser Cutters is namelijk alleen betaalbaar en praktisch als er kleinschalig mee geproduceerd word. Zoals Chris Anderson in zijn boek ‘Makers’ beschrijft is het veel goedkoper om één mal te maken en duizend bad-eendjes te gieten dan er duizend te 3D-printen. Makers gebruiken hun gereedschap en kennis voornamelijk dus om prototypes te ontwikkelen en kleinschalig te produceren. En voor niche producten is er bijna altijd alleen maar een beperkte vraag waarvoor er dus maar een kleine hoeveelheid geproduceerd hoeft te worden.

De multinationale bedrijven en de niche start-ups ondersteunen elkaar dus eigenlijk: De multinationals zorgen voor techniek en materiaal dat ge-remixed kan worden, en de start-ups zorgen voor innovatie en marktonderzoek. Makers kunnen soms namelijk met producten komen waarin de grote bedrijven geïnteresseerd kunnen raken. Laten we de Arduino als voorbeeld nemen. De Arduino is een gratis en open bouwplan voor een elektronische chip die op een kinderlijke manier het mogelijk maakt voor creatievelingen om snel met elektronica aan de slag te kunnen. Ze worden wel massageproduceerd door grotere bedrijven omdat er veel vraag naar is. Deze bedrijven verdienen weer geld aan het bouwen en verschepen van deze chips, terwijl de Makers weer prototypes kunnen ontwikkelen zodat grotere bedrijven weer met nieuwe producten komen. Zo is het cirkeltje dus rond!

Mix and Match

Zoals eerder genoemd doen de Makers niets meer dan remixen: ze nemen bestaande technologie en producten die ze in een andere context plaatsen. Dit betekent dus ook dat deze mensen recyclen. Vaak worden de vorige versies van de prototypes uit elkaar gehaald zodat ze een nieuwe versie kunnen bouwen. Vroeger moesten grote bedrijven er maanden over doen om kleinschalig prototypes te produceren. Nu kan iedereen die toegang heeft tot een Fabrication Lab (een openbare ruimte waar Makers-gereedschap en machines staan) in één weekend een prototype in elkaar schroeven.

En daar houdt het nog niet op. De populairste en beste 3D-printer die nu op de markt verkrijgbaar is, de MakerBot2, gebruikt biologisch afbreekbaar plastic als bouwmateriaal. Dit betekent dat afval van deze machine zichzelf afbreekt op de vuilnisbelt! Daarnaast is de Arduino-chip multi-purpose en multi-use. Dat betekent dat de chip niet voor één doeleinde is ontworpen: de chip kan alles: van motors aandraaien tot output geven voor displays. Daar bovenop is het altijd mogelijk om alles weer als LEGO uit elkaar te halen en de chip voor een compleet ander doeleinde te gebruiken. Hierdoor worden deze chips nooit weggegooid.

Niet alleen Arduino-chips worden gebruikt als elektronica voor deze prototypes. Vaak wordt ook technologie gebruikt uit kapotte of verouderde smartphones, desktop-computers en dergelijke elektronische producten. De Makers moeten natuurlijk met zo een klein mogelijk budget hun ideeën waarmaken. Makers zijn dus niet zo ecologisch onbewust als ik eerst dacht. In tegendeel; ze zorgen er voor dat verworpen producten een nieuw leven krijgen.

Globe of villages

Makers zijn nu nog exclusief bezig met niche producten. Er ontstaat echter ook een vraag naar authentieke lokale producten. Mensen geven namelijk tegenwoordig veel bewuster geld uit. Niemand trapt meer echt in de verkooppraatjes en smoesjes die de multinationals uit hun mouw schudden. We weten allemaal dat grote bedrijven alleen maar uit zijn op het geld. We zien dit geld veel liever terug in de portemonnees van de bakkerij om de hoek of de gepassioneerde elektricien die zijn garage gebruikt al werkplaats. De maatschappij komt er achter dat we ons zelf verliezen in het geloof van geld en dat welzijn en geluk vaker meer waardevol is.

Als je bij zo een type bedrijf werkt weet je hoe dat voelt. Als ambachtslied kom je er achter hoeveel tijd en energie er zit in een product. Je maakt het zelf en dat straalt er van af. Er is niets beter dan het gevoel dat je iets voor elkaar krijgt. Vaak hebben mensen het gevoel dat hun eigen product de wereld  gaat verbeteren. De klanten die je producten kopen zullen bij je blijven omdat je hun wereld verbetert. Als ambachtslieden die mindset al hebben zullen ze zeker opletten of ze wel milieubewust bezig zijn.

Marshall McLuhan (de wereldbekende mediasocioloog) en ik zaten er dus naast. Er ontstaat geen Global Village waarin iedereen zich bevind in één maatschappij met één cultuur. Nee, er zal een wereld ontstaan waarin kleine gemeenschappen semi-onafhankelijk worden. Deze gemeenschappen zullen met elkaar in verbinding staan door het internet, zodat de grotere problemen collectief opgelost kunnen worden – zowel de distributie van iPhones als het oplossen van milieuproblemen. De toekomst ziet er dus eigenlijk wel prachtig en hoopvol uit. Zelfs ik als doemdenker kan de utopie van de Globe of Villages niet afkeuren!

Bronnen:

Makers: The New Industrial Revolution. Geschreven door Chris Anderson, 2012.
Interview dat door David Lang aan Chris Anderson is afgenomen op 6 maart 2013.http://www.youtube.com/watch?v=vPp9-pCMO4M

Makerbot Replicator 2 3D-printer website, oktober 2013.http://store.makerbot.com/replicator2.html

Makerbot guide over 3D printen. Oktober 2013.http://www.makerbot.com/support/guides/pla/

Artikel door Sam Gustin over de invloed van de Makers-beweging op de Amerikaanse economie. 1 Oktober 2012. http://business.time.com/2012/10/01/how-the-maker-movement-plans-to-transform-the-u-s-economy/

(Don't?) Judge a book by its cover

"To break a mental model is hard than splitting an atom" -Albert Einstein

De wereld die wij als 'echt' ervaren is eigenlijk een spiegel van wat ons brein verteld hoe de wereld in elkaar zit. Er gebeuren heel veel dingen die wij als mensen niet met het blote oog kunnen waarnemen (Carl Sagan, ik wijs naar jouw wijze woorden). Dat neemt niet weg dat ze er niet zijn. Omdat wij als mensen 'gebouwd' zijn om te jagen en overleven nemen wij alleen de gebeurtenissen waar die essentieel zijn daarvoor. Hierdoor moeten wij als mensen aannames maken. Helaas is de individualistische maatschappij van de 21e eeuw verhinderd door deze aannames.

Intuïtie

Alle mensen hebben vooroordelen. De meeste mensen zeggen: "Nee joh, je moet eerst wachten met oordelen voordat je iemand kent!". Dit is meestal dan een trucje om aardiger te lijken. Elk mens heeft vooroordelen. Dit is ook de reden dat alle mensen discriminerend zijn. Diep van binnen zien wij altijd de schokkende tv-beelden van 9/11 voor ons als wij een moslim zien. Je kunt wel zeggen dat je dit niet ziet, maar let eens op je lichaamstaal als je in zo een situatie komt. Het lichaam spreekt meer dan woorden.

Toch betekent dit niet dat mensen over het algemeen slecht zijn. Nee, wij bedenken allemaal trucjes om deze slechte eigenschap te onderdrukken. Zo maken we online profielen aan met alter-ego's en voeren we actie tegen racisme door de politie. Helaas kunnen we het niet helemaal onderdrukken. Want we liegen.

Er zijn zoveel acties tegen discriminatie, en we hebben zeker progressie geboekt sinds het koloniale tijdperk. We hebben echter nu een punt bereikt waarin wij niet meer tegen ons innerlijk kunnen liegen. Er zal altijd discriminatie bestaan. Ja, dat is slecht, maar mensen hebben wel meer kwalen die wij nooit zullen oplossen. Zo blijven mensen emoties hebben die rationeel denken in de weg zitten. We kunnen nog altijd door allerlei enge ziektes sterven. We zijn niet in staat om op lange termijn te denken. We zijn individualistisch.

Wetenschap

Ik doe nu alsof vooroordelen slecht is. Ik ben eigenlijk van mening dat het een zegen is. Het is niet voor niets. Als wij merken dat iemand in onze omgeving hinder veroorzaakt is het goed dat wij dit tijdig weten. Dan kunnen we dat gebruiken om afstand te nemen van die persoon. Ook kunnen we met vooroordelen wetenschap uitvoeren. Wetenschap is namelijk de leer van het kijken naar dingen die gebeurt zijn om de toekomst te voorspellen. We kunnen alleen maar voorspellen als wij vooroordelen hebben. En negen van de tien keer zijn onze vooroordelen correct. Anders zouden we er niet in geloven. Dit betekent niet dat aannames de wetenschap moet overheersen. Maar we moeten pas de aanname gebruiken als er genoeg bewijs voor is. Want niets is zeker.

Als mensen zijn we zeer goed om onze fouten als hulpmiddelen om te schakelen. Laten we onze eigenschap van vooroordelen kanaliseren naar wat écht uitmaakt: wetenschap en lange-termijn denken. Want met wetenschap zullen wij misschien ooit discriminatie de wereld uit helpen - wetenschap heeft namelijk al religie verbannen in het westen. Laten we zorgen dat we ooit allemaal rationeel worden. Voor nu moeten we zorgen dat we onze discriminatie toch ietwat onderdrukken.